Streszczenie:
Celem niniejszego artykułu jest charakterystyka art. 56 Ustawy z dnia 10 września 1999r. „Kodeks karny skarbowy. Wskazane są także, sankcje, jakie spotkają podatnika, który nie wypełni swojego obowiązku wobec Skarbu Państwa a także sposoby, dzięki którym podatnik może uniknąć kary. Kodeks karny skarbowy charakteryzuje się blankietowością. Ze względu na przedmiot ochrony prawa karnego skarbowego: interes finansowy państwa, samorządu terytorialnego, czy też od 01.05.2004r. – interes finansowy Wspólnot Europejskich ( art.325 Traktatu o funkcjonowaniu UE), jest ono nierozerwalnie związane z prawem finansowym, a zwłaszcza z prawem podatkowym, dewizowym oraz celnym. Ze względu na blankietowość przepisów karnych skarbowych ważne jest prawidłowe rozumienie pojęcia ustawy jako źródła odpowiedzialności karnej skarbowej. Blankietowość wyraża się w tym, że ustawa nie precyzuje zestawu znamion przestępstwa/wykroczenia skarbowego, lecz zleca określenie niektórych jego elementów przepisom wykonawczym, bądź w ogóle odsyła do uregulowania normatywnego innej ustawy czy po prostu do szczegółowego przepisu albo nakazu. Do ustalenia, na czym polega zabronione zachowanie lub dokładnej treści ciążącego na sprawcy obowiązku, którego niedopełnienie jest przestępstwem/wykroczeniem skarbowym, należy odwołać się do przepisów innych gałęzi prawa np.: celnego, podatkowego.

Słowa kluczowe: kara, przestępstwo, podatek, oszustwo

Tagi: kara | oszustwo | podatek | przestępstwo