STRESZCZENIE

Rozwój zakresu usług turystycznych powoduje także rozwój prawa ochrony konsumenta. Usługi turystyczne obejmują wszelkie czynności związane z zaspakajaniem potrzeb turystów. Jedną z nowszych usług turystycznych jest tzw. timesharing. Rozwijał się on początkowo w USA potem w Europie Zachodniej. Timesharing  przybył do Polski w latach 90-tych XX wieku. Timesharing polega na nabyciu przez konsumenta prawa do korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego, w oznaczonym czasie, w każdym roku, oraz zobowiązaniu się do zapłaty przedsiębiorcy ryczałtowego wynagrodzenia. Umowa zawierana jest na co najmniej trzy lata. Timesharing to prawo do korzystania z obiektu turystycznego w oznaczonym czasie(np. przez miesiąc). W praktyce timesharing powoduje wiele problemów dla konsumentów. Timesharing reguluje dyrektywa Rady Unii Europejskiej z 29 października 1994 nr 94/47 WE. Przedmiotem artykułu są środki prawnej ochrony turysty w świetle dyrektywy nr 94/47 WE i polskiego prawa.

Słowa kluczowe: dyrektywa, implementacja, konsument, turysta, timesharing, Unia Europejska

Tagi: dyrektywa | implementacja | konsument | timesharing | turysta | Unia Europejska