Główna wartość recenzowanej pracy polega na zanegowaniu coraz bardziej popularnej opinii dotyczącej nadchodzącego zmierzchu potęgi Stanów Zjednoczonych. Autor nie zgadza się z większościowymi poglądami, według których obecnie obserwujemy upadek potęgi Stanów Zjednoczonych. Według autora w 2050 roku Stany Zjednoczone będą nadal największą potęgą gospodarczą świata.
W swojej argumentacji J. Kotkin opiera się głównie na argumentach demograficznych. W 2050 roku Stany Zjednoczone ma zamieszkiwać o 120 milionów ludzi więcej niż obecne 300 milionów. Biali będą stanowić tylko połowę populacji a Latynosi 24%. Dodatkowe 120 milionów będzie się składać głównie
z przedsiębiorczych, energicznych i wykształconych imigrantów z całego świata. Imigranci mają zapewnić wysokie tempo wzrostu gospodarczego
i umożliwić kontynuację amerykańskiego snu opartego na nieograniczonych możliwościach rozwoju i awansu społecznego dla zdolnych, ambitnych
i energicznych jednostek. Otwarcie Stanów Zjednoczonych na imigrantów, tolerancja, zdolności adaptacyjne oraz kapitalizm wolnokonkurencyjny mają być kluczem do sukcesu kraju w najbliższych dziesięcioleciach. Inne wysoko rozwinięte państwa kapitalistyczne nie będą w stanie współzawodniczyć ze Stanami Zjednoczonymi ze względu na starzejącą się siłę roboczą, ograniczenia imigracji i rozbudowane programy socjalne.
W zakresie rozwoju wewnętrznego autor uważa, że na znaczeniu będą traciły tradycyjne wielkie miasta jako ośrodki przemysłowe. Znaczny wzrost przeżyją miasta na południowym zachodzie oraz południu Stanów Zjednoczonych. Ponadto ludność nie będzie zmuszona do koncentrowania się
w wielkich aglomeracjach. Zamieszkanie na prowincji lub odległych przedmieściach wielkich miast będzie możliwe dzięki Internetowi oraz szerokim możliwościom świadczenia pracy z domu. W rezultacie Amerykanie położą większy nacisk na wartości rodzinne oraz lokalne wspólnoty.
Autorowi można zarzucić niedocenianie długofalowych negatywnych skutków światowego kryzysu finansowego, który dotknął poważnie gospodarkę amerykańską w latach 2008-2009. Według wielu specjalistów w następnych latach gospodarkę Stanów Zjednoczonych ma czekać okres niskiego wzrostu gospodarczego, wysokiego deficytu budżetowego, wysokiej inflacji i wysokiej stopy bezrobocia. J. Kotkin nie widzi także zagrożenia dla dominacji Stanów Zjednoczonych ze strony rynków wschodzących np. Chin i Indii. (W 2050 roku 30% populacji Chin będzie w wieku ponad 60 lat, co zahamuje wzrost gospodarczy).
Prognozowanie w dłuższym horyzoncie czasowym zawsze obarczone jest ryzykiem znaczących pomyłek. Wizja Stanów Zjednoczonych w 2050 roku przedstawiona przez autora recenzowanej pracy wydaje się zbyt optymistyczna w kontekście aktualnej sytuacji gospodarczej kraju. Jednakże na korzyść autora przemawiają doświadczenia historyczne. Po każdym poważnym kryzysie gospodarczym Stany Zjednoczone były w stanie odzyskać rolę światowego lidera w zakresie rozwoju gospodarczego, innowacyjności i konkurencyjności.