W dyskusji o edukacji, jej kondycji pojawia się tak wiele głosów, że wydawałoby się że kolejny nie wniesie nic nowego. Tymczasem publikacja wydana przez Impuls w 2009 roku pozwala sądzić inaczej. Prof. Bogusław Śliwerski opublikował drukiem kolejny tom swojego pamiętnika internetowego. Na jego poszczególne teksty składają się refleksje tyleż co krytyczne co i pozytywne , dotyczące rzeczywistości pedagogiczno-społecznej.

Kilka rzeczy w tej publikacji zwraca szczególną uwagę. Zwykliśmy myśled o formie blogu jako publikacji, która bliska jest bełkotowi, nijakości formy podawczej. Takie sądy biorą się naturalnie z zalewającej nas wielości blogów. Jest ich wszak na świecie ponad 3 miliony. Publikacja internetowa
wydana drukiem przez Impuls ukazuje inną stronę tej nieco odartej ze szlachetności formy wypowiedzi. „Pedagog w blogosferze” ma wyraźne znamiona erudycyjnego, wyważonego myślenia i pisania. Autor nie szafuje słowami, unika frazesów czy pustosłowia. Podnosi kolejne wątki w sposób
przemyślany i celowy. Publikacja z racji na aktualnośd podnoszonych w niej tematów staje się otwartym głosem w dyskusji na temat kondycji szkoły jako instytucji, ale i ważnym głosem w dialogu na temat postaw pedagogów i uczniów. Treści zamieszczone w poszczególnych tekstach zmuszają do refleksji
i zajęcia stanowiska w określonej sprawie. Autor uzyskuje to między innymi poprzez pointowanie swoich wywodów pytaniem retorycznym. Prezentowane tematy oscylują między tu i teraz oraz sięgają do tradycji i dobrych doświadczeo pedagogicznych. Równoważą one gorzką refleksję nad obecną
rzeczywistością szkolną i akademicką. Trudno pozostać obojętnym wobec treści prezentowanych na ponad 300 stronach wydanego dziennika, nawet jeśli nie jest się praktykującym nauczycielem. Do charakteru powyższej publikacji pasuje opinia Anonimowego, który na blogu prof. Śliwerskiego komentuje te i inne kwestie: „ …aby przetrwały dobre tradycje uniwersyteckie potrzeba w każdym środowisku naukowym chod kilku ludzi odważnych wśród tchórzliwych, autentycznych wśród pozerów, nader uczciwych wśród relatywistów, zwyczajnie sprawiedliwych wśród stronniczych.” Niewątpliwie autor książki ma odwagę mówid o drażliwych tematach, pozwala wypowiedzieć się innym i nie pozostaje bierny wobec głosów, z którymi się nie zgadza.

Warto tę publikację polecić każdemu kto jest refleksyjnym i poszukującym pedagogiem. Osamotnionym w swej walce z biernością edukacyjną, bylejakością. Blog prof. Śliwerskiego doda odwagi i zachęci do bieżącego śledzenia zapisów na stronach internetowych. Książka doskonale
uzupełnia znajdujące się już na rynku księgarskim publikacje wpisujące się w polemiczny nurt dyskusji o teraźniejszości i przyszłości szkoły.