Recenzowane opracowanie posiada charakter podręcznikowy. Jego celem jest zapoznanie czytelnika z podstawami integracji europejskiej. Jednocześnie autor (politolog z Uniwersytetu Indiana) nie ogranicza się do przytaczania powszechnie znanych faktów oraz cytowania uregulowań traktatowych. Praca zawiera sporo elementów oceny procesu integracji europejskiej oraz przedstawia pozycję Unii Europejskiej z punktu widzenia siły oddziaływania europejskiego systemu wartości i stylu życia a nie siły militarnej. 

Recenzowane opracowanie zostało podzielone na trzy części. W pierwszej części (s. 15-108) przedstawiono historię procesu integracji europejskiej. Druga część (s. 109-246) została poświęcona strukturze instytucjonalnej Unii Europejskiej a w części trzeciej (s. 247-387) opisano wybrane polityki europejskie. Praca zawiera także słowniczek terminologii z zakresu integracji europejskiej (s. 389-394), chronologię integracji europejskiej (s. 395-402), wykaz źródeł informacji o Unii Europejskiej (s. 403-406) oraz indeks rzeczowy (s. 407-417).
W zakresie struktury instytucjonalnej najciekawsze są fragmenty pracy dotyczące praktyki funkcjonowania poszczególnych instytucji unijnych. Autor odsłania kulisy unijnego procesu decyzyjnego, przebieg szczytów unijnych oraz atmosferę obrad i czynniki wpływające na siłę poszczególnych ministrów
i szefów rządów. Np. w przypadku trudności w podejmowaniu decyzji ministrowie czasami podejmują decyzję podczas posiłku zamkniętego dla innych członków delegacji narodowych. Podczas negocjacji liczą się następujące czynniki: narodowe interesy, opinia publiczna w kraju, osobowość ministra lub szefa rządu oraz aktualny układ sił w organizacji (istotna jest zawsze opinia koalicji francusko-niemieckiej). Kompromis niejednokrotnie osiąga się w wyniku negocjacji ciągnących się do rana a czasami trzeba się zgodzić na szczególne warunki jakiegoś państwa, aby uniknąć weta.
Unia Europejska bywa ostro krytykowana przez autorów amerykańskich oraz niektórych dziennikarzy w związku z kilkoma aspektami integracji europejskiej. Przede wszystkim problemem ma być brak jednolitej polityki zagranicznej np. sprawy braku interwencji w byłej Jugosławii, Kosowie czy spory odnośnie poparcia dla interwencji amerykańskiej w Iraku. Innym problemem jest słabość gospodarcza organizacji. Wzrost gospodarczy w strefie euro jest tradycyjnie niższy niż w przypadku gospodarki Stanów Zjednoczonych. Stopa bezrobocia w Unii Europejskiej także była tradycyjnie wysoka w porównaniu ze wskaźnikami amerykańskimi. Wysokie standardy w zakresie praw pracowniczych spowalniają tempo wzrostu gospodarczego. Zatem wspólny rynek nie przyniósł spodziewanych korzyści ekonomicznych. Tylko około 50% obywateli Unii Europejskiej identyfikuje się z organizacją a frekwencja wyborcza w wyborach do parlamentu europejskiego wyniosła zaledwie 45% w 2004 r. (w 2009 r. zanotowano dalszy spadek). Unia Europejska cierpi na deficyt demokracji. Nie widać także wyraźnie pozytywnych efektów polityki regionalnej, która pochłania znaczną część budżetu unijnego. 
Autor recenzowanej pracy wspomina o powyższych problemach, ale nie uważa, że są to problemy realne lub istotne. John MacCormick twierdzi, że Unia Europejska to światowe mocarstwo, które w pewnych dziedzinach przewyższa nawet osiągnięcia Stanów Zjednoczonych. Przede wszystkim Unia Europejska to największa gospodarka świata oraz największy partner handlowy na świecie (na Unię Europejską przypada około 40% handlu światowego oraz organizacja ma 30% udział w gospodarce światowej. Będąc największym rynkiem na świecie oraz największym partnerem handlowym, organizacja ma ogromne możliwości wpływania na świat zewnętrzny. Chcąc handlować z Unią Europejską trzeba przestrzegać europejskich standardów w dziedzinie gospodarczej i praw człowieka. Wiele państw aspiruje do członkowstwa w organizacji. Unia Europejska oddziałuje na świat zewnętrzny poprzez politykę handlową, dyplomację, negocjacje oraz atrakcyjność swego systemu wartości i stylu życia. Europejskie wartości to jakość życia, trwały rozwój
i multilateralizm (s. 330).
Szybka interwencja militarna w stylu amerykańskim może być medialna, ale rzadko przynosi zamierzone rezultaty. Często wynikiem interwencji jest wzrost napięcia w regionie lub wzrost niechęci do Stanów Zjednoczonych. Długofalowe skutki interwencji amerykańskich nie są bynajmniej jednoznacznie pozytywne. Na efekty polityki unijnej trzeba niejednokrotnie poczekać kilka lat, ale długofalowe skutki wpływu Unii Europejskiej na świat są znacznie bardziej pozytywne. Co więcej, Unia Europejska jest obecnie największym na świecie dostarczycielem pomocy humanitarnej oraz angażuje się mocno
w operacje pokojowe także z użyciem sił wojskowych (np. Kongo i Czad). Autor twierdzi, że obecnie nie żyjemy w jednobiegunowym, ale dwubiegunowym świecie, w którym Unia Europejska i Stany Zjednoczone posiadają równy status (s. 350).
Recenzowana praca posiada istotne walory poznawcze nie tylko jako podręcznik, ale także w związku z poglądami prezentowanymi przez autora
w odniesieniu do procesu integracji europejskiej oraz pozycji Unii Europejskiej jako światowego mocarstwa. Z powyższych względów jest to lektura warta polecenia nie tylko studentom, ale także wszystkim zainteresowanym procesem integracji europejskiej.