Przyszłych nauczycieli uczy się teorii pedagogicznych, zapoznaje z trendami dydaktycznymi, ale nie pokazuje drogi do współpracy z rodzicami wychowanków. Tymczasem kontakty na linii nauczyciel-rodzic są najmniej lubiane przez wychowawców i opiekunów dzieci. W polskim szkolnictwie od kilku lat odnotowuje się problemy z frekwencją rodziców na wywiadówkach, narzeka się także na jakość komunikacji między szkołą a domem ucznia. Lekarstwem na nieudany i nieskuteczny przepływ informacji na pewno nie będzie e-dziennik, który gdzieniegdzie traktuje się jak złoty środek.
Dlaczego o tym wszystkim mowa? Otóż na rynku księgarskim znajdziemy pozycję pt” Nauczyciel-rodzic” autorstwa Cindy J.Christopher pomagającej zrozumieć rolę, wielopłaszczyznowość i złożoność kontaktów nauczyciela i rodziców.
Co prawda autorka porusza się w sferze edukacji USA a nie polskiej szkoły, nie mniej jednak pozycja jest warta uwagi z kilku powodów.  Po pierwsze rozwiązania, jakimi posługuje się autorka odbiegają od naszych doświadczeń a tym samym są świeże i warte rozważenia przeniesienia na polski grunt. Po drugie Cindy Christopher jest praktykiem ze sporym doświadczeniem, więc potrafi odnieść założenia i cele do praktyki.
Książka jest pełna gotowych rozwiązań pomagających w przełamywaniu lodów w kontaktach nauczyciela z rodzicami. W publikacji znajdziemy arkusze, formularze, przykładowe listy do rodziców.
Ze sposobu opracowania materiału wyraźnie widać, że autorka jest zwolenniczką otwartego i budującego dialogu, zmierzającego do współpracy obu stron. Nie chce ograniczać się do jednej formy dialogu ani do komunikowania wyłącznie niepowodzeń szkolnych. Partnerstwo to klucz do proponowanej komunikacji.