Coraz częściej i coraz głośniej mówi się o kryzysie edukacji. Nie jest to jedynie problem Polski.W Anglii, Szwecji, USA także pojawia się coraz więcej głosów krytycznych. W debatę na temat naprawy szkolnictwa wpisują się głosy osób poszukujących skutecznych rozwiązań.
Agnieszka Pawlak w swojej książce „Tutoring dziecięcy…” zajmuje się problemem wzmacnia procesu dydaktycznego poprzez działania ucznia, wcielającego się w rolę tutora.
Pojęcie tutoringu zostało wprowadzone przez Davida Wooda i jest określeniem nauczania nieformalnego, naturalnego i spontanicznego.
Jak dowodzi w publikacji autorka, w oparciu o badania, tutorzy potrafią oddać wielką przysługę nauczycielowi i kolegom. Stosując tę koncepcję nauczania i uczenia się można spodziewać się kilku ciekawych zjawisk i skutków. Ostateczne wyniki potrafią zadziwić czytelnika.
Omawiana książka powinna zainteresować nauczycieli i rodziców. Często nie doceniamy roli pracy w grupie, w której kształtują się postawy i dojrzewa wiedza oraz rozwijają się umiejętności. Rówieśnicy łatwiej znajdują wspólny język a my dorośli możemy uczyć się od nich.
Cześć teoretyczna zagadnienia nie przytłacza swą objętością ani stopniem skomplikowania przez co pozycja może zainteresować szerszą grupę odbiorców. Autorka poprzez badania uświadamia odbiorcy ważkość problemu i prostotę rozwiązania dydaktycznego.
Uzupełnieniem publikacji jest aneks, w którym zostały zaprezentowane zadania towarzyszące eksperymentowi. Dzięki niemu poznajemy bliżej stopień trudności poleceń i mamy gotowe pomysły na zajęcia.