Niniejszą recenzję pozwolę sobie rozpocząć od pewnej myśl. Uprawianie dydaktyki akademickiej jest jak poszukiwanie mitologicznej Atlantydy. Kiedy już wydaje się, że odkryliśmy sposób na dotarcie do słuchacza, on stawia przed wykładowcą kolejne wyzwanie i niweczy przekonane, że osiągnęliśmy zamierzony cel.
Mówię o tym nie bez powodu. Otóż książka, której  postanowiłam poświęcić uwagę stanowi zbiór przemyśleń autorek, na temat sposobu nauczania.
„Nauczyciel akademicki” wyszedł spod pióra   prof. dr hab. Moniki Kostery oraz dr Agnieszki Rosiak. Obie panie mają spore doświadczenie w prowadzeniu zajęć ze studentami. Swoją książkę przygotowały w zasadzie z jednego powodu. Otóż niewiele miejsca w publikacjach i szkoleniach poświęca się nauczaniu studentów. Tymczasem często trudno jest łączyć rolę badacza z zadaniami pracownika dydaktycznego. Najczęściej kończy się własne studia  staje z drugiej strony biurka. Autorki uważają, że temu zagadnieniu trzeba poświęcić należytą uwagę.
W omawianej  publikacji zetkniemy się z doświadczeniami autorek w zakresie prowadzenia zajęć. Szczerze i szanując dyscyplinę słowa opowiedają o sukcesach i porażkach dydaktycznych. Każdy kto jest nauczycielem akademickim może odnaleźć w tym tekście siebie.
Większość poczynionych uwag jest bardzo wartościowych dla wchodzących w zawód oraz dla tych, którzy chcieliby dokonać pewnego rodzaju rachunku sumienia z tego co im się udaje oraz nie  udaje w pracy ze studentami.
„Nauczyciel akademicki” jest książką na jeden wieczór. Czyta się ją szybko i bardzo wiele zapamiętuje. Naturalnie to co radzą autorki nie stanowi jedynej złotej recepty, wszak każda grupa studencka ma inną dynamikę, ale niewątpliwie są to  rozwiązania warte uwagi.