Wydawnictwo Impuls w ostatnich dniach 2010 roku oddało do rąk czytelników opasły tom (jedyne 649 stron) monografii podejmującej temat edukacji i szkoły alternatywnej. Redakcji naukowej tej publikacji podjęli się znawcy tematu:  prof. Zbyszko Melosik i prof. Bogusław Śliwerski.
W czterech częściach książki zawarto kolejno: spory teoretyczne na temat definicji, rodzajów, ocen  perspektyw rozwoju edukacji alternatywnej, modele i przykłady praktyk, uwarunkowania oraz relacje z badań. 45 autorów podejmuje się odpowiedzieć w swych artykułach na szereg pytań.
Łączy ich w myśleniu o edukacji alternatywnej jedno: nie godzą się na bezduszne regulacje administracyjne i na zaprzestanie poszukiwań lepszych rozwiązań dydaktycznych. W sposób, w jaki piszą o przedmiotowym problemie jest najlepszym dowodem na ich zaangażowanie w zagadnienie, a także dowodzą że operują językiem praktyki.
Ponieważ każdy z tekstów to zamknięty wywód, czytanie tak obszernej monografii nie nuży i nie ma konieczności zachowywania chronologii w obcowaniu z poszczególnymi wątkami.
Publikacja oferuje odbiorcy wiele ciekawych tekstów. Każdemu nauczycielowi zalecić warto  artykuł autorstwa Wiesławy Martyniuk pt. „ Alternatywy dla formalnego obrazu szkoły jako instytucji w uczniowskich metaforach.” Dowiadujemy się z niego np., że uczniowie postrzegają szkołę jako nudny obowiązek, miejsce zniewolenia, rewii mody, lęku. Ich widzenie szkoły i sposób postrzegania nauczycieli nie są tożsame.
Dzięki tej monografii czytelnik może dokonać powtórki ze znanych koncepcji nauczania i wychowania  jak również sięgnąć do myśli pedagogicznej mniej znanej. W tej grupie tekstów wyróżnić warto artykuł Marka Budajczaka „Metoda Carden – klasyczna amerykańska alternatywa edukacyjna.” Autor klarownie wyłuszcza założenia prezentowanej szkoły i odnosi się do problemu adaptacji i popularyzowania założeń na gruncie amerykańskim.
W części czwartej książki, gdzie zgromadzono wyniki badań dane nam będzie np. prześledzić historię programu edukacyjnego o nazwie Otwarta Akademia Umiejętności, zgłębić problem kształtowania wrażliwości na wartości etyczne metodami dramy, zapoznać się z opiniami dyrektorów placówek dydaktycznych na temat zaspokajania specjalnych potrzeb edukacyjnych uczniów.
Uzupełnieniem książki jest dołączona do niej płyta DVD. Zawarto na niej 10 plików wideo. Bohaterowie prezentowanych obrazów, dzielą się z widzem swoimi przemyśleniami i doświadczeniami  z zakresu budowania demokracji szkolnej i alternatywnej edukacji. To niezwykle ciekawy materiał filmowy. Warto zapoznać z nimi rady pedagogiczne szkół.
„Edukacja alternatywna XXI wieku” stanowi niewątpliwie publikację wartą uwagi i refleksji.