Streszczenie: Autor artykułu dowodzi, że od lat 70. XX w. na rynku pracy najwyżej rozwiniętych państw członkowskich Unii Europejskiej i Stanów Zjednoczonych zachodzą niekorzystne zmiany z punktu widzenia pracowników najemnych (zarówno umysłowych jak i fizycznych). Zmiany te wiążą się z procesami delokalizacji produkcji i usług do państw znajdujących się na niższym poziomie rozwoju gospodarczego oraz koniecznością sprostania przez firmy zachodnie konkurencji ze strony firm pochodzących z państw zaliczanych do tzw. rynków wschodzących. Konsekwencją są ciągłe redukcje zatrudnienia oraz stan permanentnej restrukturyzacji w firmach zachodnich. Działalność firmy podporządkowana jest maksymalizacji zysku za wszelką cenę. Cel ten uzyskuje się poprzez zmniejszenie kosztów zatrudniania siły roboczej. W rezultacie warunki pracy i płacy w państwach Zachodu pogarszają się systematycznie. Istotnym zjawiskiem staje się niepełne zatrudnienie, które nie zapewnia odpowiedniego standardu życia, ale umożliwia poprawę statystyk bezrobocia. Masowym zjawiskiem są lęki i niepokoje pracowników związane z niepewnością zatrudnienia oraz utrata kontroli nad przebiegiem własnej kariery zawodowej i życia osobistego. Światowy kryzys finansowy jeszcze zaostrzył powyższe tendencje.

Słowa kluczowe: globalizacja, rynek pracy, światowy kryzys finansowy, zatrudnienie, gospodarki państw wysokorozwiniętych